Oostende, schip zonder kapitein

Zeilschip Mercator, Oostende

De Mercator is een beetje het symbool van de staat waarin Oostende zich momenteel bevindt.

Het is een schip op rust, een schip zonder kapitein.   Net zoals de echte Mercator blijft de boot mooi, maar ze functioneert  niet meer.   Het schip ligt stil.   En we missen de nieuwe boot omdat onze boot niet meer vaart.

Wat we moeten doen is een nieuwe  boot bouwen die nog veel meer prestige heeft dan de Mercator.   Wat Oostende moet doen is om er opnieuw naar te streven om van Oostende de badplaats van de Noordzee te maken.   We hebben alle potentiëel om de mooiste stad van heel Vlaanderen te worden.   Wat we daarvoor nodig hebben dat is een kapitein met een plan en dat ontbreekt Oostende, we hebben wel een kapitein of is het meer een commandant? Probleem is dat hij geen plan heeft en dat al zijn matrozen uit de gemeenteraad te veel aan hun postje denken om onze kapitein bij te sturen.   We hebben in Oostende een gebrek aan matrozen, die er keihard voor willen gaan om het schip weer op koers te krijgen.   En wat we nodig hebben zijn goeie politici die kapitein voor hun stad willen spelen.

We hebben goeie politici in Oostende maar ze werken liever op een ander niveau dan op het lokale.  Oostende is een beetje stuurloos en immobiel voor het ogenblik.   Hoe zal het zijn in Oostende in 2022?   Heeft er iemand een idee van?   Bestaat er een plan?  Wat willen de Oostendenaars?  Waarop gaan we inzetten?  Waar zullen we werken?   Wat doen we met de Haven?

Is er iemand met een duidelijk antwoord over waar we naartoe gaan op langere termijn?  Ik zou het graag eens weten want ik ben een trotse Oostendenaar die bekommerd is om zijn stad.    Een stad als Oostende dat biedt zoveel potentieel om er opnieuw een glamoureuze stad van te maken.

Maar dan moeten we een duidelijk plan hebben en moeten we durven investeren in onze stad.   We moeten investeren in het blijven aantrekken van toeristen, daarvoor hebben we een nieuw Kursaal nodig.   Een grote evenementen locatie waarbij we opnieuw grotere groepen kunnen aantrekken in Oostende.   Dat moet een grote zaal worden met een capaciteit voor een 10.000 mensen.   Dan kunnen we weer grote events naar Oostende halen.

Oostende snakt ook naar meer groen in de straat, het zou zoveel straten wat kleur geven als er wat meer bomen zouden staan.   De Van Iseghemlaan is daar een mooi voorbeeld van, stel je die straat eens voor met prachtige grote bomen.   Het zou een chique boulevard kunnen zijn zoals je in Knokke of in Nice vindt.

Bovenal moeten we investeren in jobs.   Oostende schreeuwt om meer jobs en vooral jobs voor hoger geschoolden.  Daar ontbreekt het aan in Oostende, ambitieuze bedrijven die in Oostende een aantrekkelijke pool zien om te investeren.   We moeten het klimaat scheppen om die bedrijven naar hier te lokken.   Hier heeft men geen last van files, je bent overal dichtbij en je hebt veel mogelijkheden om je te verplaatsen.   Oostende kan een alternatief zijn voor het te drukke Brussel of Antwerpen.    Maar again, we need a plan.   Hoe gaan we die bedrijven aantrekken?   Daar moeten we even over nadenken in Oostende maar we kunnen zeker met een schitterend plan van aanpak komen als we allemaal onze schouders eronder zouden zetten.

Het kan echt allemaal maar we moeten het willen.   En laat net dat een beetje het gevoel zijn als ik naar de Oostendenaars kijk, er zit niet veel geen leven meer in.   Ze zijn niet meer bereid om voor hun mooie stad te vechten.   Er is bitter weinig initiatief in Oostende en we vervallen liever in zagen en klagen dan er echt iets aan te doen.   Ik heb me er zelf ook al schuldig aan gemaakt maar ik wil vooruit.

We willen een denktank gaan vormen die na gaat denken over hoe we van Oostende opnieuw een prachtige grootstad kunnen maken.

ik zoe’n zeggn: komaan Oostende.

 

de weg naar de verkiezingen in Oostende

We zitten duidelijk in een verkiezingsjaar, ja eind oktober is het weer zover.   Gemeenteraadsverkiezingen in Oostende….   Ik denk dat het iedereen al wel was opgevallen.    Overal waar je gaat of staat zijn ze momenteel aan het werk in Oostende.

Waren die werken nodig?   Natuurlijk moet er worden geïnvesteerd in Oostende want sommige stukken liggen er echt verloederd bij en die investeringen zorgen voor een leuker straatbeeld.   Dus ja dat kunnen we alleen maar toejuichen.   Het is wel behoorlijk populistisch om mensen om te kopen met nieuwe straten.   En dat is toch wat het Oostendse stadsbestuur doet.

Oostende had al jaren geleden moeten beginnen met deze werken en ze hadden het nooit zover mogen laten komen.

Want wat het stadsbestuur eigenlijk doet is jouw stem kopen met wat nieuwe straten.

Helaas heeft Oostende grotere problemen dan wat nieuwe straten die moeten worden aangelegd.   Het zit fundamenteel fout met de Oostendse economie, er komen veel te weinig nieuwe jobs bij, integendeel er verdwijnen er altijd maar meer.   En je kan het nu draaien of keren zoals je het wil maar de basis voor een goeie stad is een goeie economie.

Bovendien verdwijnt alle leven stilaan uit de stad.   Het eens zo bruisende studentenleven verdwijnt binnenkort voorgoed.   Andere steden zoals Brugge doen er alles aan om studenten aan te trekken, Oostende doet er alles aan om ze kwijt te zijn….

Studenten brengen schwung in de stad en we zouden zwaar moeten investeren in Hogescholen, gespecialiseerde scholen rond de Noordzee, Windenergie, kenniscentrum rond water…..   Ideetjes genoeg maar geen mens die er wakker van ligt in Oostende.

Jean, John & Johan hebben het mooi voor elkaar.   Ze doen wat ze willen, van oppositie is al lang geen sprake meer.   Waar zijn ze de boegbeelden van de VLD (Bart Tommelein, federaal een grote mond maar hebben we hem al iets zinnigs horen zeggen over Oostende?), CD&V, LDD (de vlucht naar Middelkerke)….

We zien de Oostendse toekomst nogal somber in, gelukkig is er nog wat tijd tot oktober.   We hopen dat de politici deze tijd gebruiken om een plan voor Oostende uit te werken.   Zodat Oostende kan beginnen aan de heropbouw van binnenuit!

 

Oostende een slecht merk!

Oostende, waarschijnlijk de mooiste stad van België, zo voel ik het toch aan.   Het is een unieke stad, we zijn klein en toch hebben we alles, geen enkele stad in België die zoveel troeven heeft als onze Koningin der Badsteden.    En toch….

De reputatie van Oostende is bijna helemaal naar de knoppen.   Als je aan iemand vraagt wat ze van Oostende vinden dan komt het woord gevaarlijk toch heel vaak voor.   Is het hier dan zoveel gevaarlijker dan elders?   Natuurlijk heeft Oostende zijn problemen en we kunnen niet ontkennen dat er een aantal problemen groter geworden zijn sinds de Sp.a hier aan het roer staat.

Het is hier zeker niet erger dan in Brugge of in Gent.  Zeker niet maar het onveiligheidsgevoel in Oostende is wel veel en veel groter dan elders.   Dat Oostende een oudere bevolking heeft is daar een stuk de verklaring voor een ander probleem is de grote instroom van buitenlanders in Oostende.   Die buitenlanders zijn niet het probleem op zich, het is wel zo dat het een probleem is dat die nieuwe Oostendenaars zich niet aanpassen aan het Oostende dat we kennen.

Als ik vandaag langs de Torhoutsesteenweg loop, vroeger één van de winkelstraten van Oostende, heb ik het gevoel dat die straat de Halal-straat van Oostende is geworden.   De nieuwe Oostendenaars doen geen enkele moeite om zich te integreren, maar dan ook geen enkele.   Ze bouwen hun lokale economie praten hun eigen taal en zorgen ervoor dat een Oostendenaar zich een vreemde voelt in zijn eigen stad.    En dit zou niet mogen kunnen!   Als wij naar Turkije of Marokko of elders in Afrika gaan dan moeten wij daar ook niet onze eigen gebruiken, kerken, winkels installeren.   Neen we passen ons aan, aan de lokale bevolking en gebruiken.   Uit respect voor die mensen.   Hier mag en kan dat allemaal en de politiek kijkt met lede ogen toe.   Een éénmalige razzia lost het probleem van de Interbellum wijk niet op!

Oostende moet dringend een stuk strenger worden op deze zaken.   Bovendien moet het ook stoppen met het profiteren van onze opgebouwde welvaart, teveel mensen in Oostende zijn te lui om te werken en genieten dan maar een beetje van “de dop”.   En er zijn ook veel lokale mensen die dat doen!   Onder de Sp.a kan en mag dat allemaal.   Het is crisis en uit die crisis komen we alleen door hard te werken en positief te zijn, niet door op ons lui “gat” in onze zetel te zitten.   Werken, daarmee zijn we groot geworden en die mentaliteit moet er opnieuw in.

Tot slot, gaat er nu eens iemand beginnen inzien, dat we in Oostende met een gigantisch drugprobleem kampen?   Het loopt de spuigaten uit en het maakt Oostende kapot.   Dus alsjeblieft Jean en Johan en John doe daar nu eens iets aan!

Wat Oostende moet doen is de voorgaande problemen oplossen en daarna een grote reclamecampagne lanceren die aantoont hoe mooi Oostende wel is.   Er moet werk gemaakt worden om ons van de slechte reputatie af te helpen….   Wij willen opnieuw de Koningin der Badsteden zijn, we verdienen dat!

Het Oostends sprookje

Het sprookje van Oostende

Er was ooit eens een in een heel ver verleden, het moet ergens in het begin van de jaren 2000 geweest zijn, een stadje aan de Belgische kust het noemde Oostende.   Oostende is een heel erg mooi stadje, het licht aan de woelige en soms ook wel woeste Noordzee.  Het heeft één van de mooiste stranden ter wereld, een leuke jachthaven, gezellige en lekkere restaurantjes een leuk uitgaansleven.   Het was er echt heel erg aangenaam vertoeven veel mensen vonden dan ook makkelijk de weg naar Oostende.   De stad floreerde en iedereen kon daar mee van profiteren er was werk voor iedereen en er werden stevig wat feestjes gevierd in Oostende.   De stad had zijn problemen maar de bewoners waren uitermate gelukkig met de gang van zaken.

Maar helaas, er waren 2 boezemvrienden Jean en Johan die het moeilijk hadden met het succes van Oostende.   Ze waren afkomstig vanuit een klein dorpje en vonden het succes dat Oostende had eigenlijk maar niets.   Gelukkige bewoners van een stad, dat vonden ze geen goed idee.   Jean en Johan konden het niet langer aanzien en maakten een plan om het succes van Oostende te kelderen.

Jean & Johan zijn 2 sluwe vossen, de boezemvrienden kenden elkaar door en door, hadden hun plan handig ingepakt.   Het was eigenlijk gebaseerd op het paard van Troje, misleid de bewoners door hen een cadeau te beloven en eens we binnen zijn, is de macht aan ons!

Zo gezegd, zo gedaan: Jean en Johan zorgden ervoor dat ze via grote beloftes en via hun goede vriendjes hun verpakt idee konden verspreiden naar de bevolking.   De Oostendenaars die ondertussen het feesten ook wat moe waren hadden wel oren naar de cadeaus die Jean & Johan hen zouden brengen.  Ze zouden de stad nog mooier maken dan ze was en de bewoners zouden nog meer krijgen dan ze al hadden.   Jean & Johan konden erg overtuigend zijn, hun plan werkte de arme Oostendenaars geloofden hen en ze haalden hen binnen als grote helden.

Eenmaal ze waren geïnstalleerd, ze hielden zich in het begin nog behoorlijk gedeisd, was er geen houden meer aan.   In Oostende hadden ze al jaren een traditie waarbij er een paar keer per dag een boot vertrok richting Engeland, de bestemming varieerde.   Deze boottochten waren een unieke ervaring met een prachtig zicht waar je niets dan zee ziet.   Je vaart langs de fantastische Vlaamse kust en dan kun je Engeland zien liggen als een rots in het water.   Tijdens de overtochten kon je genieten van heerlijke maaltijden, overvloedig veel drank, je een dansje gaan plaatsen of eventjes in het casino gaan spelen.   Mensen waren altijd tevreden als ze met die boot meekonden.   Bovendien zorgde die boot ook voor heel veel Engelsen die een feestje kwamen vieren in Oostende.   Het was altijd ambiance verzekerd met die Engelsen hier.   Veel mensen kwamen erop af om te zien hoe het feesten was in Oostende.   Want intussen had het Oostendse nachtleven een internationale faam vergaard.   Je kon in Oostende dag en nacht feestvieren.

Jean & Johan hadden bedacht dat ze dit kapot wilden, ze zouden een veel te dure boot bestellen bij een veel te dure bootbouwer zodat het bedrijf kapot zou gaan.   Zo gezegd zo gedaan binnen de kortste keren was de RMT failliet en verloren heel veel mensen hun job in Oostende.   Het was direct eventjes schrikken voor die feestvierders in Oostende.   De Engelsen konden hier niet meer raken, de Oostendenaars waren hun boot en hun vertier kwijt en bovendien waren er nu nog heel veel mensen werkloos.   Het was het begin van één van de triestigste periodes uit het bestaan van Oostende.   Langzaam aan veranderde de stad.

Nu ze de bootjes al hadden afgepakt was hun volgende stap het Oostendse nachtleven kapot maken.   Want eigenlijk willen Jean & Johan dat Oostende een soort Plopsaland wordt voor bejaarden waar het vooral stil moet zijn.   En we weten nu ondertussen al dat als Jean & Johan iets in hun hoofd halen, dat het dan ook zal uitgevoerd worden.   Jean & Johan hadden het eigenlijk totaal niet op al die vuile ventjes die aan seks durfden te denken.   Jean & Johan zijn nogal lelijk en altijd jaloers geweest op mannen die wel aan hun trekken konden komen.  In Oostende was er een heel leuke rosse buurt recht in het uitgaansleven waar het eigenlijk perfect lag.   Het zorgde voor een leuke sfeer en het voorkwam ook veel problemen van oude vieze ventjes.    Omdat ze wisten dat ze niet alles in één keer mochten wegnemen beslisten J&J om hun plan in stukjes uit te voeren.   Eerst zouden ze de rosse buurt verplaatsen naar een buurt ergens aan het station.   Zo gezegd zo gedaan, de Oostendenaars vonden het wel jammer maar waren nog zo in shock over de RMT dat ze niet in staat waar om er iets aan te doen.   Hoogstwaarschijnlijk waren ze ook oververmoeid door al die jaren te hebben gefeest.

Jean & Johan waren toch niet helemaal tevreden met de rosse  buurt en omdat hun plan zo makkelijk werkte beslisten ze maar om er een beetje vaart achter te zetten.   De Oostendenaars waren toch niet in staat om te reageren en ze geloofden nog altijd blind J&J.   Op een donkere avond toen ze zich weer eens verveelden zaten J&J voor de televisie en ze hadden naar National Geographic zitten kijken.   Ze waren op een programma gestoten over de aller-lelijkste gebouwen ter wereld.   Wij moeten beter kunnen dachten ze toen ineens, ze tekenden het lelijkste gebouw en besloten dat ze dat in het centrum zouden plaatsen.   Ze maakten er een onogelijk lelijk en groot gebouw van en besloten omdat in de feeststraat van Oostende te plaatsen.   Omdat te kunnen realiseren moesten ze wel heel veel cafés en winkeltjes sluiten maar dat vonden ze niet erg.   Ze wisten wel dat dit niet echt populair zou zijn en daarom vertelden ze dat er een fantastisch winkelcentrum zou komen met fantastisch mooie appartementen voor arme mensen in Oostende.  Het leek te mooi om waar te zijn, maar met deze leugen sussten ze wel de Oostendenaars.   Alle cafés werden met de sloophamer tegen de grond gewerkt en het werd één bouwwerf.   Van de plaats waar alle Oostendenaars vroeger feest vierden bleef niet al te veel meer over.   Ze besloten om het zo een eindje te laten liggen totdat de Oostendenaars hun eerdere belofte zouden zijn vergeten.   Intussentijd hadden ze samen met een zogezegde architect samen gewerkt om het gebouw dat zo lelijk mogelijk moest zijn uit te tekenen.   Enkele jaren laten werd het gebouw dan ook effectief gezet, en geloof me het was echt verschrikkelijk lelijk.

Alsmaar meer Oostendenaars begonnen genoeg te krijgen van de grillen van J&J en besloten dan maar om te verhuizen naar een plaats waar het wel nog leuk leven was.   Dat stoorde J&J geenszins want zo konden ze meer van hun kiezers importeren in Oostende.

Jean was een liefhebber van veel bier en veel eten, Johan durfde van tijd tot tijd nog eens de sportschoenen aan te trekken om zo een beetje aan zijn figuur te werken.  Het vond basketbal een leuke sport en in Oostende waren ze heel erg goed in basketball.   Er was altijd een volle zaal voor iedere wedstrijd ongeloofelijke sfeer en vooral veel kampioenenfeestjes in Oostende.   Basket was een feest en de spelers werden in Oostende op handen gedragen.

Johan kon het niet langer aanzien dat het daar zo goed ging en hij had beslist (zonder Jean) weliswaar om basket eens kapot te krijgen.   Het duurde een tijdje vooraleer hij de touwtjes in handen kreeg maar eens hij ze in handen had….

Alle lievelingsspelers werden verkocht, alle talent uit de regio kreeg geen kans meer en in plaats daarvan werden 4-de rangs buitenlanders naar hier gehaald tegen veel te hoge lonen door Johan.   Zo werd het Oostendse kampioenenteam in een paar jaar tijd herleid tot een bende amateurs.   De supporters konden het niet langer aanzien en begonnen het beleid van nonkel Johan beu te worden.  Johan wil echter nooit van wijken weten en besloot om het nu nog grover te gaan spelen.   Hij zou een nieuwe ongezellige veel te grote zaal bouwen zodat die supporters nu eens voor eeuwig en altijd zouden zwijgen.   De supporters begonnen ook te zwijgen want ze konden het geklungel van hun ploeg niet langer aanzien, en hadden eigenlijk ook totaal geen binding met die buitenlanders die hier een paar weken kwamen spelen en dan weer vertrokken naar een ander team, daarom bleven de supporters massaal weg uit die nieuwe zaal.  Johan zijn plan was geslaagd, van het voetbal zou hij ook nog wel werk maken maar die speelden nog niet in 1^ste nationale dus daar had hij niet al te veel interesse in.

Omdat er ondertussen altijd maar meer en meer mensen wegliepen uit Oostende omdat ze geen job vonden of omdat het niet meer leuk was om er te wonen ondanks die prachtige zeedijk en die onrustige Noordzee.    Dat was precies wat J&J beoogden hoe meer er vertrokken hoe meer van hun mannetjes ze konden droppen in Oostende.   In het begin druppelsgewijs maar na verloop van tijd met de kraan open, gingen J&J op zoek naar nieuwe bewoners die voor hen zouden stemmen bij de volgende verkiezing.   In het begin gingen ze op zoek in Vlaanderen dan Europa en dan kwamen ze al snel in Ex-Rusland en Ex-Joegoslavië uit.   J&J hadden wel gehoord dat het wel eens problemen zou kunnen opleveren om zoveel nieuwe Oostendenaars te importeren maar ze besloten toch om hun kans te wagen.   Ze importeerden ze massaal naar Oostende er was toch plaats genoeg want er liepen genoeg Oostendenaars weg.

Oostende was intussen van een bloeiende koningin der Badsteden herleid tot een ordinaire stad aan Zee.

Met de jaren die vorderden en alsmaar meer nieuwe Oostendenaars begonnen de problemen zich toch op te stapelen.  J&J hadden in hun kwade plan toch een aantal dingen over het hoofd gezien.   Ze hadden zoveel nieuwe Oostendenaars geïmporteerd dat je Oostenden nog nauwelijks kon herkennen.   Die nieuwe Oostendenaars vonden de regels die hier golden maar niets en daarom hadden ze beslist om niet al te veel naar J&J te luisteren.   Ze schopten overal keet, braken de boel af, misbruikten de knappe Oostendse dames.   De echte overgebleven Oostendenaars konden wel huilen als ze keken naar de boel die Oostende was geworden.   Op een bepaald ogenblik was er een aankomende papa die bang werd dat zijn kind in het Oostende van toen moest opgroeien.   Hij had het kwade plan van J&J voorzien en hij zou het aan iedereen gaan voortvertellen wat die 2 paljassen nu eigenlijk echt met Oostende wouden bereiken.

Hij maakte overal bekend wat ze nu eens echt van plan waren en hij trok ten strijde met zijn laptop tegen de ondergang van Oostende.   Het was echt op het nippertje en het heeft nog eventjes geduurd voor de ogen van de Oostendenaars zijn opengegaan.   Maar ze zijn opgengegaan, de Oostendenaars hebben dan een plan beraadt om J&J in de val te lokken.

J&J waren zo bezitterig en eergierig, de Oostendenaars besloten ze een groot feest te schenken als dank voor alles wat ze voor Oostende hadden gedaan.  J&J waren ondertussen zo ijdel geworden dat ze dit geloofden.   Het jarenlange misbruik van de stad had hun zo een gevoel van macht gegeven, dat ze dachten dat ze “untochable” waren geworden.   Het feest werd voorbereid en ze zouden J&J op een troon plaatsen zodat ze over de hele massa konden uitkijken.

Het feest werd georganiseerd op het wapenplein en op de kiosk daar werd hun troon geplaatst.   De Oostendenaars hadden een ingenieus systeem bedacht waarmee ze J&J honderden kilometers ver zouden kunnen afschieten.   Eens ze op hun troon plaatsnamen en het volk begonnen te groeten begonnen de Oostendenaars de elastiek op te spannen en enkele tellen later vlogen J&J door het dak van de kiosk en tot op heden werd niets meer van hen vernomen.

Oostende was een puinhoop en het heeft nog enkele jaren geduurd voor de Oostedenaars weer feest konden vieren maar ze hebben hard gewerkt en ondertussen is de stad aan Zee op nieuw de koningin der Badsteden waar het altijd feest is.

ps: elke gelijkenis met bestaande personen berust op louter toeval.   Het zou ook niet eerlijk zijn om alle schuld in sommige mensen hun schoenen te schuiven.

Het sprookje van Oostende